«Όσα ονειρεύονται τα παιδιά».

 Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων ασχοληθήκαμε με το θεματικό κύκλο: «Ενδιαφέρομαι και ενεργώ - Κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη» και με την επιμέρους θεματική ενότητα:  «Ανθρώπινα δικαιώματα».  Οι μαθητές του τμήματος Α2  υλοποίησαν το εργαστήριο με τίτλο: «Όσα ονειρεύονται τα παιδιά». Ακολουθούν ενδεικτικές δραστηριότητες του προγράμματος.

Τα Δικαιώματα των Παιδιών

 Οι μαθητές του Δ΄1 στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με θέμα τα «Ανθρώπινα Δικαιώματα»  παρακολούθησαν σχετικά βίντεο, παίξανε παιχνίδια για την κατανόηση της διαφορετικότητας  και εκφραστήκανε δημιουργικά ιχνογραφώντας πάνω στα βασικά δικαιώματα των παιδιών

Δικαιώματα των Παιδιών

Οι μαθητές του Δ2 παρουσιάζουν τα δικαιώματά τους

 

Συμπερίληψη: διαφορετικότητα & αλληλοσεβασμός

 Οι μαθητές του ΣΤ'1, στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων, ασχολήθηκαν με τον θεματικό κύκλο "ενδιαφέρομαι και ενεργώ".

Με τις ζωγραφιές των μαθητών για τη συμπερίληψη, δημιουργήθηκε το κολλάζ που σας παρουσιάζουμε!

Ημέρα μνήμης του ολοκαυτώματος των Εβραίων από τους Ναζί

 Η 27^η Ιανουαρίου έχει ανακηρυχθεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (που λήφθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2005) ως Διεθνής Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Επιλέχθηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία καθώς στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Τιμώντας την ημέρα μνήμης οι μαθητές του σχολείου μας είδαν:

ü  το βίντεο "Το Oλοκαύτωμα και οι Έλληνες Εβραίοι" - Αρσάκειο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης"

ü  το παιδικό animation <<Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ>>.

ü  Ένα επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Μαρτυρίες» (παραγωγής 1993) του Γιώργου Πετρίτση από το Αρχείο της ΕΡΤ .                     

Στόχος των παραπάνω εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων είναι να γνωρίσουν οι μαθήτριες και οι μαθητές τι συνέβη στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Μέσα από ιστορικά στοιχεία, φωτογραφίες και μαρτυρίες μπορούν να μάθουν για την τύχη των Εβραίων και των άλλων θυμάτων του Ολοκαυτώματος από τους Ναζί.                                

«Σκληρό Καρύδι»

Στο πλαίσιο του Προγράμματος «Κι αν ήσουν εσύ;» που υλοποιεί το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, οι μαθητές της Δ΄ τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό εργαστήριο «Σκληρό Καρύδι», βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Ελένης Σβορώνου.

Στόχοι του εργαστηρίου: Ευαισθητοποίηση των μαθητών για το προσφυγικό, καλλιέργεια ενσυναίσθησης και ικανότητας να μπαίνουν στη θέση του άλλου, καλλιέργεια αλληλεγγύης και κλίματος συνεργασίας στην τάξη, πρόληψη καταστάσεων απόρριψης και εκφοβισμού μαθητών που διαφέρουν.

Οι μαθητές μας προσέγγισαν το θέμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των προσφύγων με βιωματικές δραστηριότητες, τεχνικές θεάτρου και εκπαιδευτικού δράματος με εμψυχώτρια την κ. Καλλιόπη Βούλγαρη, δασκάλα και επιμορφώτρια νέων.

Πρόσφυγες – Οι δικές μας ιστορίες

21 Μαρτίου

Πρώτη ημέρα της άνοιξης

Παγκόσμια ημέρα ποίησης

Παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού

Διεθνής ημέρα δράσης για τους «Μονολόγους από το Αιγαίο»

Με αφορμή αυτήν την ημέρα… 

• συζητήσαμε για τα δικαιώματα των ανθρώπων
• είδαμε βίντεο με τα δικαιώματα των παιδιών
• παρακολουθήσαμε την ταινία «Σωσίβιο στο όνειρο» που έφτιαξαν οι συμμαθητές μας από το Ε΄2 τμήμα
• διαβάσαμε αποσπάσματα από το βιβλίο «Μονόλογοι από το Αιγαίο» - ιστορίες ανήλικων ασυνόδευτων προσφύγων που βρέθηκαν στη χώρα μας
• επιλέξαμε έναν ήρωα από μια φωτογραφία με πρόσφυγες («αλιευμένη» από το διαδίκτυο), φανταστήκαμε τη ζωή του, τις δυσκολίες του, τα όνειρά του και…
• γράψαμε τις δικές μας ιστορίες!

΄

(Κάντε κλικ στην εικόνα)

"Σωσίβιο στο όνειρο..."

Τα τελευταία χρόνια χιλιάδες πρόσφυγες πέρασαν τα σύνορα της χώρας μας αναζητώντας αυτό που έλειπε από τη δική τους   : ασφάλεια για τη ζωή τους , ειρήνη , δημοκρατία , μια καλύτερη ζωή. Την ίδια περίοδο , την περίοδο της κρίσης , χιλιάδες ελληνόπουλα , κυρίως επιστήμονες , εγκατέλειψαν την Ελλάδα και  αναζήτησαν την τύχη τους σε χώρες του εξωτερικού. Άνθρωποι συνεχώς μετακινούνται , αλλάζουν τόπο και πατρίδα , είτε προσωρινά είτε μόνιμα ,  κάποιοι από ανάγκη ,  υπό το κράτος της βίας και του φόβου , κάποιοι άλλοι από επιλογή.

 Όλοι τους όμως αξίζουν το σεβασμό μας ,  την αγάπη μας και την υποστήριξη μας , άσχετα με την καταγωγή τους , το χρώμα τους , τη θρησκεία τους , το φύλο τους. Κανείς δεν μπορεί να τους αρνηθεί το δικαίωμά στη ζωή , την ασφάλεια , την εκπαίδευση , την αξιοπρέπεια . Ο καθένας αναζητά το σωσίβιό του , ένα σωσίβιο  που θα  σώσει τη ζωή του, τα όνειρά του που θα τον βγάλει από τα αδιέξοδά του. Τις περισσότερες φορές το σωσίβιο του καθενός είναι μια ευκαιρία που   τη δίνει  ένας άλλος άνθρωπος !

Κι αν ήσουν εσύ ; Κι αν είμαστε εμείς το σωσίβιο κάποιων πονεμένων ανθρώπων , κάποιων απροστάτευτων παιδιών , έχουμε το δικαίωμα να τους το αρνηθούμε ;  Ένα σωσίβιο στο όνειρο…

Κοινές στο πέρασμα του χρόνου βασανισμένες ιστορίες , ίδιες περιπέτειες , ίδια βάσανα , ίδια όνειρα… Όλοι οι άνθρωποι έχουν τις ίδιες ανάγκες , πονάνε το ίδιο , ονειρεύονται το ίδιο... Η ιδέα ότι κάποιες ζωές αξίζουν λιγότερο είναι η αιτία όλων των κακών του κόσμου…

Μια ταινία που ίσως μας βοηθήσει να περάσουμε στην άλλη όχθη… Να δούμε τους πρόσφυγες μέσα από τα δικά τους μάτια , μέσα απ’ τις δικές τους ιστορίες , να μπούμε έστω και για λίγο στη θέση τους … Μη βιαστούμε να τους καταδικάσουμε , μη βιαστούμε να κρίνουμε με βάση την εθνικότητα , τη θρησκεία και το χρώμα του καθενός , μη βιαστούμε να βγάλουμε συμπεράσματα. Ας τους ακούσουμε , ας ακούσουμε την ιστορία… Και πού ξέρετε , μπορεί να είναι η ιστορία των δικών μας ανθρώπων ! Ας κλείσουμε τα μάτια και με απόλυτη ειλικρίνεια ας σκεφτούμε και ας εξομολογηθούμε έστω και στον εαυτό μας τι θα κάναμε εμείς στη θέση τους , τι θα περιμέναμε απ’ τους άλλους…

Το 1952 ένας Γερμανός, ο Έρχαρτ Κέστνερ, θέλησε να επισκεφθεί το νησί της Κρήτης παρόλο που οι μνήμες ήταν ακόμη νωπές από τα ολοκαυτώματα στα χωριά της Κρήτης και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες. Ο Γερμανός  επισκέφθηκε και το γερμανικό νεκροταφείο, εκεί που είχαν ταφεί οι Γερμανοί στρατιώτες που είχαν χάσει τη ζωή τους στην περίοδο της κατοχής. Και εκεί με έκπληξη είδε μια Ελληνίδα , μια μαυροφορεμένη γυναίκα να ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου. Όταν τη ρώτησε γιατί το κάνει αυτό, αφού οι Γερμανοί  σκότωσαν τους Κρητικούς  , η γυναίκα απάντησε : « Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με τον μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης . Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω ένα κεράκι  στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να ‘ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του δικού μου παιδιού ».

Ας φυλάμε και ας φροντίζουμε  ο καθένας μας τα παιδιά  και τους ανθρώπους που ο Θεός έστειλε στην πόρτα μας , όπως περιμένουμε και από κάποιους άλλους ανθρώπους  σε ξένους τόπους να φυλάνε και να φροντίζουν  τα δικά μας παιδιά.  Γιατί απλούστατα τα παιδιά όλου του κόσμου ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ .

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους μαθητές και τις μαθήτριες του Ε΄2 τμήματος που αποφάσισαν με χαρά και προθυμία να θυσιάσουν τον ελεύθερο χρόνο τους για να στείλουν ένα μήνυμα ανθρωπιάς , αγάπης και αλληλεγγύης σε όλους !

Δημοσιεύματα ηλεκτρονικού τύπου για την ταινία μας

happyweek

the best

    inews   

" Κι αν ήσουν εσύ ; "

Φέτος η Ε΄2 τάξη , στα πλαίσια ενός Πολιτιστικού Προγράμματος για τον κινηματογράφο , θα ασχοληθεί με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το θέμα των προσφύγων και ιδιαίτερα των ανήλικων ασυνόδευτων προσφύγων .

Το γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα , σε  συνεργασία με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση , υλοποιεί  το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Κι αν ήσουν εσύ; »  σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσφύγων .

  

Το πρόγραμμα στηρίζεται σε βιωματικές δραστηριότητες, τεχνικές θεάτρου και εκπαιδευτικού δράματος αξιοποιώντας παράλληλα το εκπαιδευτικό υλικό της Ύπατης Αρμοστείας. Το πρόγραμμα στοχεύει στην ευαισθητοποίηση εκπαιδευτικών και μαθητών στα ανθρώπινα δικαιώματα και τους πρόσφυγες και  στη στήριξη σχολείων και εκπαιδευτικών που ήδη υλοποιούν ανάλογα προγράμματα με βιωματικές τεχνικές διδασκαλίας και προσεγγίσεις.

Σήμερα έγινε το πρώτο βιωματικό εργαστήριο με εμψυχωτή τον δάσκαλο και θεατρολόγο Γ. Μπεκιάρη .Σκοπός και τελικό προϊόν του προγράμματος θα είναι η δημιουργία μιας ταινίας μικρού μήκους - ντοκιμαντέρ με θέμα τους πρόσφυγες.